2012 senesinin Ekim sonlarındaydık. Kaz dağlarındaki köyümüzün dağlık ormanlarında yetişen çok değerli bir porcini cinsi vardı. Ayı mantarı diye geçiyor yerel kaynaklarda. Pidelerle, sıcak yemeklerle enfes oluyor. Ele geçmiş bir kere şans, topladık toplayabildiğimiz kadar. Taze taze getirdik İstanbul’a 3-4 kasa, başladık kurutmaya. Mağlum ilk denememiz; çok fire verdik bu uğurda. Bir o kadar da şey öğrendik ama. Mantarların kurutulma teknikleri ve şartları çok hassasmış meğer. Isıydı, nemdi, dizmeydi sormayın vallahi.

 

Kurutabildiğimiz mantarlarla haşır neşir olmaya devam ettik sonralarda. Kerataları suda dinlenmeye bıraktığımızda hemen şişip kullanıma hazır altın parçacıkları haline geliyorlardı. Hele sotelenirken çıkardıkları koku yok mu, fena halde baştan çıkarıcı! 2013’de daha akıllı davranıp daha da çok mantar toplayalım dedik. 4 mevsim geçti ve yine o büyülü zamana geldik, mantar zamanı. Arazide tadilatı süren kerpiç evimiz mantarları kurutmak için ideal yer karar verdik. Evin çatısını sezon öncesinden tamir edip toplamaya giriştik. Neredeyse bir önceki senenin 5 katı ürün elde ettik. Bütün mantarları kurutacak kadar tecrübeye sahip olmadığımızı bir kez daha keşfetmek biraz üzücü oldu tabii. Miktarın artmasıyla kargaşa da büyümüştü. İsmail, Polat, Lütfü ve köy ahalisinin yardımı sağ olsun hep beraber at kılı fırçalarla arkeologlar gibi temizlemeye başladık bizimkileri. Yorgan iğneleriyle diktik hepsini, sıra sıra astık tahtalara çivilerle. Sorunlar da bu aşamada başladı işte. Mantarların uslu uslu iplikte durması neredeyse imkânsızdı. Ortamın nemden mümkün olduğunca çok arınması gerekiyordu ki mantarlar kuruyabilsin. Bizim iklimimizse hala nemli ve sıcaklıktan yoksundu. Mantarlar kendilerini bir bir bırakıyor, ipliklerden sarkıyor adeta intihar ediyorlardı! Mantar konusundaki en yetkili usta Jilber Barutciyan’ın tavsiyeleri ile son dakikada ürünleri kurtarmak için bir teknik geliştirdik. Bu sayede bir yandan ısı veren bir yandan da pervaneyle bu ısıyı dağıtan bir sisteme sahip oluverdik.

 

Korkmayın kurtardık kalanları… Kurtardığımız mantarlar yaklaşık bir ay önce teşrif etti Datlı Maya’ya. Şimdi pişmeye hazır sizleri bekliyorlar. Bu sene vegan lahmacunlarımızda kullanıp seneye de güveçte mantar için kolları sıvamayı düşünüyoruz. Bol mantarlı bir sene geçirip, seneye daha da çok ürün toplayabilmek dileğiyle.

 

Bekleriz yeme(ğ)e!